तुझ्या वहीमध्ये,माझे मोरपीस
आणि माझे श्वास,सोबतीला

तुझ्या वहीमध्ये,गुलाबाचे फुल
बांधणार पुल,संवादाचा

तुझ्या वहीमध्ये,मीच पानोपानी
अजिंठ्याची लेणी,कोरलेली

तुझ्या वहीमध्ये,नि:शब्दाचं गाणं
माझी ओळखुन,मोरपंखी

गरज बरस रे पावसा रोखुन सगळा श्वास
कळ्ले ना तुज सांग कसे भिजते ना आकाश

क्रोधाने रवी बोलला भस्म करीन अवकाश
तो तर जळतो आजही जळले ना आकाश

धुळ बोलली करीन मी चारित्र्याचा र्‍हास
धुळ धुळीला मिळली पण मिळले ना आकाश

कैफ त्या डोळ्यांतला पाहून जो तो चूर होता..
रंगलेल्या मैफिलीचा आगळा तो नूर होता!

त्या कटाक्षाने नशा चढली असावी वेगळी ही...
तो रिता पेला खरेतर ठेवला मी दूर होता!!

पाहिले सांगून खर्जातून जेव्हा सत्य ते मी

सुखाच्या सर्व व्याख्यांना जरा बदलून पाहू या..
चला, केव्हांतरी आयुष्यही जवळून पाहू या!!

दिव्या, पंख्याविना वातानुकूलीत हे असे जगणे..
चला अंधार पाहू या, जरा निथळून पाहू या!!

किती उपकार मानावे, अता ह्या भार नियमांचे?

मुकी असेल वाचा

कसा वाजवू टाळी, मी देऊ कशी दाद?
पहिला चेंडू छक्का, दुसर्‍या चेंडूत बाद

तुझे-माझे जमले कसे, करतो मी विचार
भाषा तुझी तहाची, मला लढायचा नाद

विसरभोळा असे मी सांगतो वारंवार
भूल पडते देणींची, घेणे असते याद

काळीज माझे चितेविणा जेव्हा जळाया लागले!
खर्‍या प्रितीचे अर्थ तेव्हा मला कळाया लागले!

दैवत काळजाचे तुला मानुनी केली मी पुजा
हेच ते पुण्य जे पाप बनुनी छळाया लागले!

जाचातुनी जात्याच्या माझी अजुन सुटका नाही

तू चुकावे अन सदा समजून घ्यावे मी!!
हे गनीमांचेच "कावे" का बघावे मी?

पोचुनी क्षितीजावरी का थांबणे झाले?
उमटलेल्या पावलांना का बघावे मी?

बंद दारे, आणि खिडक्या, अन कवाडे ही...
तूच दे ना वाट, कुठुनी आत यावे मी?

जाहला स्म्र(smru)तीभ्रंश मजला भाग्य माझे केवढे!
आठवांचे पाश आता घालती ना साकडे
काय होतो काल मी अन कोण माझे सोयरे?
सर्व ते तिमिरात लपले मज कुणी ना सापडे
माय मजला ही असावी आठवेना ती कशी?
तिजविना मज छत्र कोठे? काळजा जाती तडे

प्राक्तनी नसली जरी ती पोर्णिमा रेखूत का?
आवसेला पांढरासा रंग चल देऊत का /
का उगा कष्टी असावे? साथ दु:खाची सदा
वाहू दे डोळ्यास, ओठी हास्य चल फुलवूत का?
गोठले आयुष्य सारे थंड निपचित देह हा
उष्ण झरत्या आसवांचा शेक चल घेऊत का?

तान माझी हरवलेली तू जरा शोधून दे
गीत मी आता विसरलो शब्द तू जुळवून दे
लय हरवली तार तुटली मूक वीणा जाहली
छेडण्या झंकार ह्रदयी तार तू जोडून दे
जळमटे ही आठवांची अडकलो मी का असा?
छानशी स्वप्ने उद्याची तू मला दावून दे